شرايط فروشنده وخريدار مسأله 2109 - براي فروشنده وخريدار چند چيز شرط است : ( أول ) آن كه بالغ باشند . ( دوم ) آن كه عاقل باشند . ( سوم ) آن كه سفيه نباشند ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند . ( چهارم ) آن كه قصد خريد وفروش داشته باشند ، پس اگر مثلا به شوخى بگويد : ( مال خود را فروختم ) معامله اى محقق نمى شود ، ودر حقيقت قصد خريد وفروش مقوم معامله است نه شرط صحت آن . ( پنجم ) آن كه كسى آنها را اكراه به ناحق نكرده باشد ، واگر اكراه شدند وبعد راضى شدند معامله نافذ است . ( ششم ) آن كه جنس وعوضى را كه مى دهند مالك باشند ، يا ولايت بر مالك ويا وكالت واذن از أو داشته باشند ، واحكام اينها در مسائل آينده خواهد آمد . مسأله 2110 - معامله با بچهء نابالغ كه مستقل در معامله باشد ، در مال خودش باطل است ، واگر معامله با ولى باشد وبچهء نابالغ مميز فقط صيغهء معامله را جارى سازد ، معامله صحيح است . واگر جنس يا پول مال ديگرى باشد وآن بچه وكالة از صاحبش آن مال را بفروشد ، يا به آن پول چيزى بخرد ، معامله صحيح است هر چند بچهء مميز ، مستقل در تصرف باشد . واگر طفل فقط وسيله باشد كه جنس وعوض آن را به دو طرف معامله برساند ، اگر چه مميز نباشد اشكال ندارد ، ولى بايد فروشنده وخريدار يقين يا اطمينان داشته باشند كه طفل جنس يا عوض را به صاحب آن مى رساند . مسأله 2111 - اگر با بچهء نابالغ - در صورتي كه معامله با أو صحيح نيست - معامله بكند وجنس يا پولى از أو بگيرد ، در صورتي كه مال خود بچه باشد ، بايد به ولى